1. Κακόβουλο λογισμικό (Malware)

Παρά τη σταθερή κάμψη τα τελευταία χρόνια, το malware παραμένει μία από τις πιο διαδεδομένες μορφές απειλών για την Κυβερνοασφάλεια. Είναι μια ευρεία κατηγορία που περιλαμβάνει προγράμματα και γραμμές κώδικα που προκαλούν ζημιά ή επιτρέπουν μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση. Αυτή η περιγραφή αναφέρεται ως “malware”.

Το malware μπορεί να λάβει πολλές μορφές, όπως ιούς, δούρειους ίππους (trojans), λογισμικό υποκλοπής spyware και ransomware. Μπορούν να θεωρηθούν τόσο ασήμαντα όσο η εγκατάσταση ανεπιθύμητων αναδυόμενων παραθύρων σε έναν υπολογιστή ή τόσο επικίνδυνα όσο η κλοπή ευαίσθητων αρχείων και η μεταφορά τους σε άλλη τοποθεσία.

2. Ηλεκτρονικό ψάρεμα (Phishing)

Το phishing στοχεύει σε ανθρώπινες ευπάθειες, ενώ το malware εξαρτάται από τεχνικούς παράγοντες για να προκαλέσει βλάβη. Σε αυτές τις επιθέσεις, οι άνθρωποι παρασύρονται να δώσουν ευαίσθητες πληροφορίες ή να κάνουν κλικ σε κάτι που θα βάλει malware στις συσκευές τους. Συχνά χρησιμεύουν ως σημείο εκκίνησης για μεγαλύτερες, πιο επιβλαβείς επιθέσεις.

Το phishing συνήθως λαμβάνει τη μορφή μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στα οποία οι εγκληματίες του κυβερνοχώρου πλαστοπροσωπούν έγκυρα στοιχεία ή προσφέρουν δελεαστικές πληροφορίες. Οι φόβοι και οι επιθυμίες των ανθρώπων συχνά κεντρίζονται από αυτά τα μηνύματα, προτρέποντάς τους να ενεργήσουν γρήγορα και χωρίς σκέψη. Για παράδειγμα, πολλά μηνύματα ισχυρίζονται ότι οι χρήστες έχουν κερδίσει βραβεία ή έχουν παραβιάσει το νόμο.

3. Εσωτερικές απειλές

Ενώ η πλειονότητα των απειλών για την Κυβερνοασφάλεια προέρχεται από το εξωτερικό ενός οργανισμού, μερικές από τις πιο επικίνδυνες προέρχονται από τον ίδιο τον οργανισμό. Όταν ένα άτομο με εξουσιοδοτημένη πρόσβαση, όπως ένας υπάλληλος, απειλεί ένα σύστημα, είτε σκόπιμα είτε όχι, αυτό θεωρείται απειλή εκ των έσω.

Αρκετές απειλές από εσωτερικούς υπαλλήλους δεν είναι κακόβουλες. Αυτό συμβαίνει όταν ένας εξουσιοδοτημένος χρήστης πέφτει θύμα phishing ή δημοσιεύει σε λάθος λογαριασμό κατά λάθος, θέτοντας ένα σύστημα σε κίνδυνο κατά λάθος. Άλλοι μπορεί να ενεργούν σκόπιμα, όπως δυσαρεστημένοι πρώην εργαζόμενοι που εκδικούνται τον πρώην εργοδότη τους εγκαθιστώντας κακόβουλο λογισμικό στον υπολογιστή τους.

4. Επιθέσεις man-in-the-middle

Το malware, οι ψεύτικοι ιστότοποι και ακόμη και τα παραβιασμένα δίκτυα Wi-Fi είναι όλες πιθανές μέθοδοι επιθέσεων man-in-the-middle. Παρά το γεγονός ότι είναι λιγότερο διαδεδομένα από άλλα, αποτελούν κίνδυνο λόγω της δυσκολίας τους στην ανίχνευση. Είναι δυνατό για έναν χρήστη να εισαγάγει προσωπικές πληροφορίες σε μια παραβιασμένη φόρμα ιστότοπου χωρίς να το παρατηρήσει μέχρι να είναι πολύ αργά.

Ένας τύπος υποκλοπών γνωστός ως επιθέσεις man-in-the-middle (ΜΙΤΜ) περιλαμβάνει εγκληματίες στον κυβερνοχώρο που υποκλέπτουν δεδομένα καθώς μεταφέρονται από ένα σημείο σε ένα άλλο. Αντιγράφουν αυτές τις πληροφορίες έτσι ώστε να φτάσουν στον προορισμό τους αντί να τις κλέψουν με την παραδοσιακή έννοια. Ως αποτέλεσμα, μπορεί να φαίνεται σαν να μην συνέβη τίποτα.

Το malware, οι ψεύτικοι ιστότοποι και ακόμη και τα παραβιασμένα δίκτυα Wi-Fi είναι όλες πιθανές μέθοδοι επιθέσεων man-in-the-middle. Παρά το γεγονός ότι είναι λιγότερο διαδεδομένα από άλλα, αποτελούν κίνδυνο λόγω της δυσκολίας τους στην ανίχνευση. Είναι δυνατό για έναν χρήστη να εισαγάγει προσωπικές πληροφορίες σε μια παραβιασμένη φόρμα ιστότοπου χωρίς να το παρατηρήσει μέχρι να είναι πολύ αργά.

5. Botnets (Αυτοματοποιημένα κακόβουλα δίκτυα)

Ένας άλλος κοινός τύπος απειλής στον κυβερνοχώρο είναι τα botnets. Αυτά είναι δίκτυα διαφόρων μολυσμένων υπολογιστών που επιτρέπουν στους παράγοντες απειλής να επιτεθούν χρησιμοποιώντας πολλές συσκευές ταυτόχρονα. Αυτό συνήθως εκδηλώνεται με τη μορφή διάσπαρτων επιθέσεων άρνησης υπηρεσίας (DDoS), στις οποίες οι εγκληματίες υπερφορτώνουν ένα σύστημα με αιτήματα και το οδηγούν σε κατάρρευση.